Menu Sluiten

Mode Gespot – Cristina Pacciani: ik schilder met vilt en zijde

‘ Vilt is in en dat komt door de hernieuwde belangstelling voor natuurlijke materialen. Bij mij werd de interesse voor vilt gewekt toen ik rond 2004 uitgekeken raakte op het maken van fresco´s. Ik kom oorspronkelijk uit Italië, Florence, en ben dus altijd omringd geweest door deze vorm van beeldende kunst. Fresco’s heb ik een tijdlang met veel plezier gemaakt maar op een gegeven moment wist ik tijdens het proces al precies hoe het werk er uiteindelijk uit zou zien. Toen was het geen uitdaging meer.

Vilt is een product van water met wol. Vilt maken is niet zo ingewikkeld. Je pakt plukjes wol en maakt die nat. Hierdoor gaan de zogenaamde schubben van de wol openstaan. Als je dan over de wol wrijft, gaan de haren weer dicht en zo krijg je vilt. De problemen komen pas als je met vilt gelaagdheid en diepte wilt aanbrengen. Daarvoor doe ik lagen vilt in verschillende kleuren over elkaar heen, al of niet vermengd met zijde. De kunst daarbij is dat het kledingstuk toch licht van gewicht blijft.

Ik richt me volledig op het maken van sjaals, stola’s en mantels, drie kledingstukken die vrouwen graag dragen niet alleen om zich mooi te maken maar ook om zich te beschermen tegen wind en kou. Vilt en zijde nemen de lichaamstemperatuur aan van de drager. Daardoor kun je deze kledingstukken haast het hele jaar door gebruiken. Elke sjaal, stola of mantel die ik maak, is uniek. Soms zijn de patronen in de kledingstukken meer figuratief, soms meer abstract. Naast vrij werk maak ik ook werk in opdracht. Voordat ik me volledig kan richten op de wensen van de opdrachtgeefster werkt het bij mij zo dat ik op basis van de opdracht een eerste stuk maak waarbij ik mijn verbeelding de vrije loop laat. Pas daarna kan ik me volledig richten naar de wensen van de opdrachtgeefster.

Kunst maken wilde ik al vanaf dat ik een kind was. Van mijn ouders mocht ik als kind schilderlessen volgen maar ze raadden het me af om kunstenaar te worden. Je brood ermee verdienen, zeiden ze, is erg moeilijk. Omdat ik goed was in talen, werd ik tolk. Maar de verbeelding bleef trekken. Ik werd over de streep getrokken door mijn man, een Amsterdamse kaarsenmaker, die me stimuleerde om te kiezen voor waar mijn hart lag. Nu hebben wij samen een winkel en atelier in Amsterdam West. Voorlopig valt er voor mij op het gebied van werken met vilt nog heel veel te ontdekken.’

Tekst: Cristina Pacciani
Cri Cri, Overtoom 303, Amsterdam West   www.cricri.nl

Geplaatst in Opnieuw beginnen