Menu Sluiten

Mode Gespot – Annelies Willemsen: iedereen weet me te vinden

Op de lagere school maakte ik al het eerste rokje voor mezelf. Ik wilde mode-ontwerpster worden en schreef me, na de middelbare school, in bij de Rietveld Academie maar werd niet aangenomen. Ik had niet genoeg eigen werk om te laten zien. Zo is die opleiding er niet van gekomen. Ik had toen beter naar een modevakschool kunnen gaan, maar ik koos voor de sociale academie. Met kleding maken bleef ik bezig. Vanaf mijn zestiende ben ik synchroonzwemtrainster en bij deze tak van sport is het de gewoonte dat de zwemsters tijdens uitvoeringen speciale zwemkleding dragen. In het begin van mijn trainerscarrière kochten we de zwempakken in sportwinkels en dan nam ik het op me om ze te versieren. Maar al gauw ging ik de badpakken helemaal maken. Na een tijdje kreeg ik verzoeken van andere synchroongroepen om ook voor hen de kleding te verzorgen.

Inmiddels heb ik al een jaar of twintig een eigen sportkledingbedrijf genaamd Stretch Sport Collection. Ik werk vooral met Lycra, de stretchstof die voor sportkleding wordt gebruikt. Ik maak zwemkleding voor vrouwen maar ook voor mannen. Er komen eveneens mensen langs voor fietsbroeken en voor leggings voor de sportschool. Ik ben verder in staat een kledingstuk te maken voor mensen die niet goed passen in confectiekleding. Bij het synchroonzwemmen speelt dit geen rol, maar is het ontwerp van belang. De kleding moet de ´zwemdans´ ondersteunen. In het ontwerp let je daarom op de kleuren van de stof, de vorm van het pak en de versiering.
Regelmatig komen synchroonzwemsters naar me toe met een schetsmatige tekening van het badpak dat ze bij een wedstrijd willen dragen. Iedere keer weer zijn ze dolblij als het me gelukt is te maken wat ze voor ogen hadden.

Ik maak ook avondjurken en trouwjurken, maar dan als hobby. Gemiddeld doe ik het niet vaker dan één keer per jaar en altijd voor een bekende. Een avond- of trouwjurk vraagt heel veel tijd. Ik ontwerp deze kleding altijd zelf, maar houd rekening met de smaak van de draagster. Voor mij is het een sport om voor weinig geld een erg mooie jurk te maken.
Dit jaar heb ik deze kennis goed kunnen inzetten. Voor de dertiende keer werd het Amsterdam Diner gehouden, de grote fundraising voor Aidsprojekten. De ´gastvrouwen´ van deze avond, twaalf zgn. travestieten, zouden een ontwerp dragen van de mode-ontwerpster Monique Collignon. Het was een jurk in drie verschillende lengtes. Ik ben gevraagd om de jurken te maken en Anthonie van Egteren, een vriend uit de zwem- en modewereld, heeft mij daarbij geholpen. Het maken van deze jurken was een bijzondere ervaring, niet alleen vanwege het projekt maar ook vanwege het feit dat de jurken bestemd waren voor mannen. Een mannenfiguur is echt anders dan dat van een vrouw. Ik moest dus een ander patroon maken dan ik gewend was. Aan de reacties te oordelen waren de jurken geslaagd.

Mijn atelier is uniek in zijn soort want Lycra sportkleding wordt meestal door grote sportkledingbedrijven gemaakt. Lycra is een stof die namelijk moeilijk is te bewerken omdat het aan alle kanten ´rekt en strekt´. Synchroonzwemverenigingen in heel Nederland, maar ook verenigingen die doen aan voltige ( gymnastiek op een paard), weten mij te vinden voor hun wedstrijdpakken. De kleding voor deze takken van sport lijkt overigens op elkaar, alleen hebben de pakjes voor de paardensport altijd pijpen en mouwen.
Werken met lycra vraagt om een speciale naaimachine. Die heb ik ook en ik zit er vaak achter. In het naaiwerk kan ik mijn creativiteit kwijt. Soms is dat niet het geval en dan raak ik gefrustreerd, bijvoorbeeld als ik me moet inhouden, omdat de opdrachtgever kiest voor een saai ontwerp. Wat ik ook minder leuk vind, is het maken van een heleboel pakken naar hetzelfde ontwerp. Maar geen vak is altijd even boeiend en daarom zal ik voorlopig ook echt niet stoppen met het ontwerpen en naaien van deze sportkleding.
Van mijn bedrijf kan ik overigens niet leven en daarom werk ik parttime op een kantoor. Ook ben ik synchroonzwemtrainster bij een club.
Ik heb een gevuld leven.

Annelies Willemsen

Tekst: Annelies Willemsen en redactie
email: awillemsen1@scarlet.nl

Geplaatst in Overgewicht en ondergewicht