Menu Sluiten

Ongezond denken, ongezond eten

Het was het bekende verhaal: jarenlang lijnen, de ponden die er afsmolten en er ook zo weer aanvlogen: het jojo effect. Na 11 jaar van diëten, waarin ik mijn eigen gewicht er meerdere keren af had gelijnd, ontdekte ik niet alleen dat ik per saldo zelfs zwaarder was geworden, maar ook dat ik alleen nog maar bezig was met eten of niet-eten. Twee keer bij de Weight Watchers en twee keer slank begonnen met het voornemen om nooit meer dik te worden. En toch ging het steeds mis. Het gevoel van honger, maar ook van ‘vol’, had ik zolang onderdrukt dat ik het niet meer herkende. Eetgewoontes had ik niet: ik vastte of schransde en ‘normaal’ eten kon ik niet meer.

Ik meldde me aan voor een cursus voor vrouwen met een eetstoornis. Bij de intake werd mij verteld dat ik niet mocht lijnen als ik mee wilde doen. Paniek! Want ik vertrouwde mezelf niet: als ik niet lijnde zou ik onherroepelijk héél dik worden. De cursus was een vorm van ‘co-counselling’: leren van elkaar onder begeleiding van twee psychologes. In deze vaste groep zocht ik naar de achtergrond van mijn scheefgegroeide eetgedrag. Ik herkende heel veel in de verhalen van de andere vrouwen, leerde veel over mezelf en voelde me gesteund in mijn wanhoop en zwakte. Langzaam werd mij duidelijk dat ik alle negatieve emoties omzette in eten: vermoeidheid, verveling, frustratie, eenzaamheid, onzekerheid, alles vertaalde zich in snoepen. Ik moest opnieuw leren om een onderscheid te maken tussen ‘buikhonger’ en ‘hoofdhonger’, om de gevoelens die ik weg probeerde te eten te benoemen, en met die negatieve gevoelens aan de slag te gaan. Een heel proces. Ik ben in dat jaar niet afgevallen, maar ook niet aangekomen, terwijl ik een heel jaar lang niet had gelijnd. Ik voelde me bevrijd.

Ik nam afscheid van de groep, studeerde af, verhuisde, ging ander werk doen, werd zwanger. Langzaam ben ik alles wat ik geleerd heb in mijn eetstoornisgroep in de praktijk gaan toepassen. En ik begon langzaam af te vallen. Ik ontdekte dat 5 of 6 kleine maaltijden op een dag het beste bij mij paste. Dat ik ‘normaal’ eetgedrag het beste volhield als ik nooit echte honger had. Die maaltijden richtte ik in op basis van de schijf van vijf: veel groente en fruit en bij elke maaltijd wat eiwitten, wat graanproducten en groente of fruit. Zo werk ik elke dag een flinke portie groente, fruit en melkproducten naar binnen, maar ik kan ook weer gewoon eten in gewone porties. Voor mij geen ‘light’ producten, maar ook zo min mogelijk suiker, want dat werkt verslavend. Extra bewegen, zo min mogelijk snoepen en leren genieten van normaal eten in normale porties. Ik heb weer leren genieten van eten, ben er niet altijd mee bezig en – mijn grootste overwinning – ben nooit meer op dieet.

Tekst: Ina
Beeld: Anne Tjin

Geplaatst in Overgewicht en ondergewicht