Menu Sluiten

Hilda (53): ‘Vrouwen moeten zelf bepalen dat ze seksueel niet vrij zijn’

Ik heb van huis uit heel weinig meegekregen over seksualiteit, er werd simpelweg niet over gesproken. Je moest alles zelf uitzoeken en ontdekken. Ik ben opgegroeid in Suriname en kom uit een rooms-katholieke omgeving: we gingen elke zondag naar de kerk en ik ging op de Rooms-Katholieke meisjesschool. Tegelijk had ik te maken met een vreemdgaande vader die een soort boeman was in huis. Hij sloeg mijn moeder. Dat heb ik als kind gezien.
Mijn ouders heb ik zelfs nooit zien knuffelen, ze waren erg afstandelijk met elkaar, dus van hen heb ik weinig tot niets mee gekregen. Toen ik voor de eerste keer ongesteld werd, heeft mijn moeder letterlijk gezegd: “Als je nu gekke dingen met jongens gaat doen, dan raak je zwanger!” Dreiging dus, om mij bang te maken. En tja, hoe ben ik alles te weten gekomen? Weet ik ook niet precies meer, van overal en nergens: lezen, films, vriendinnen, biologieles etc.

Ik praat weinig of niet over seks met anderen, ik weet dus niet hoe mensen er tegen aan kijken. Ik denk dat de meeste mensen uit mijn cultuur of groep vrij ruimdenkend zijn over seks. Een meisje mag seksueel actief zijn en zij hoeft niet te wachten totdat zij getrouwd is. Seks voor het huwelijk is dus heel normaal. Ik denk dat mensen uit mijn groep, net als ik zelf, vinden dat een meisje of vrouw eraan toe moet zijn om seks te hebben en dat verschilt per persoon. Hoewel er niet echt een leeftijd te noemen is, denk ik dat deze leeftijd rond de 16 à 17 jaar ligt.
In “mijn” groep is maagdelijkheid niet belangrijk, is zelfs enigszins een beetje achterhaald. Ikzelf vind het volstrekt onbelangrijk en het is volgens mij ook bijna niet na te gaan of een vrouw wel of geen maagd meer is. Ik vind het belang dat aan maagdelijkheid bij de vrouw wordt gehecht een typisch mannending. Mannen worden juist geroemd als ze veel seksuele ervaring hebben, dat maakt ze “mannelijker”. En vrouwen zijn bij veelvuldig wisselende seksuele contacten, een slet.

Ik vind dat het woord slet een zeer negatieve connotatie heeft, ik houd er niet van. Voor mij is geen enkele vrouw een slet en ik weet überhaupt niet wat een vrouw verweten wordt als ze slet wordt genoemd. Ik ben voor seksuele vrijheid, ook voor vrouwen en ik vind dat een vrouw seks mag hebben met wie ze wil, hoe vaak ze dat wil en met hoeveel mannen ze wil, zonder dat zij welk etiket dan ook opgeplakt krijgt.
Ik zelf zou het niet fijn vinden om slet genoemd te worden maar ik lig er ook niet wakker van.

De cultuur waar ik oorspronkelijk uit kom, vindt players vooral stoer en mannelijk. Mannen die veel wisselende seksuele contacten hebben worden – in tegenstelling tot vrouwen –zonder meer geaccepteerd en vaak worden zij daarin ook nog gestimuleerd door hun moeders.
Ik zelf geloof niet echt in monogamie. Ik denk dat dit opgelegd is door kerk en regeringen, omdat samenlevingen op deze manier gemakkelijk te besturen en controleren waren. Ik heb dus eigenlijk niets tegen mannen of vrouwen die veelvuldig seks (of relaties) willen met verschillende partners maar meestal gebeurt dit in een sfeer van leugens en achterbaksheid, en daar heb ik wel moeite mee.

Ik heb geen bewuste behoefte om mij sexy te voelen, ik denk dat ik een gezonde seks drive heb en de natuur doet bij mij haar werk, het gaat allemaal vanzelf. Ik voel me sexy als ik merk dat mannen (of vrouwen) mij aantrekkelijk vinden. Ik kleed me niet bewust sexy, ik denk dat dit van binnen uit komt of door oogcontact, lichaamstaal etc. Sexy doen, komt wat mij betreft meestal nep over.

Seksuele assertiviteit bij vrouwen vind ik niet negatief. Vanuit mijn optiek is een vrouw met vele wisselende seksuele contacten geen slet, als ze het maar uit vrije wil doet en ervan geniet. Wat ik wel herken is het gegeven, al eerder hierboven besproken, dat mannen met veel wisselende seksuele contacten players zijn – en dit is voor veel mannen een compliment – terwijl vrouwen in ‘alleen maar’ sletten zouden zijn.
Ik denk ook dat bij velen nog de tegenstelling leeft tussen de rol die iemand speelt: die van jager of die van prooi. Mannen zijn van mening dat zij vrouwen moeten versieren en niet omgekeerd. Misschien is er ook wel wat van waar, want ik zelf zal niet snel een man openlijk versieren, en al helemaal niet laten merken dat ik (slechts) seksueel in hem geïnteresseerd ben. Dit laatste is overigens op mij niet zo van toepassing, omdat ik nooit alleen seksueel in een man (of vrouw) geïnteresseerd ben. Ik weet eerlijk gezegd en nu ik er over nadenk niet of dit echt een natuurlijk gegeven bij mij is of dat het mij als zodanig stelselmatig is ingegoten, door opvoeding, maar ook door de maatschappij. Het zit er blijkbaar zó diep in, dat ik dat onderscheid niet kan maken.
Hoe mannen reageren op zeg maar seksueel ‘bevrijde’ vrouwen heeft mijns inziens ook te maken met opleiding, cultuur en milieu waar zo’n man uit afkomstig is.

Er moet niets gebeuren denk ik om de vrouw te bevrijden op seksueel gebied. Het is een proces dat zijn tijd kost. In het Westen zijn vrouwen voor een groot deel al seksueel bevrijd. Hoe zij met die seksualiteit omgaan, is meestal een eigen keuze.
Elke vrouw moet trouwens zelf vinden dat ze seksueel niet vrij zijn. Vaak wordt vanuit een ander cultureel perspectief bepaald dat sommige vrouwen niet vrij zijn, terwijl de vrouwen waar het om gaat, het (nog) niet zo ervaren.

Tekst: Hilda, Heske van der Vossen en Henna Goudzand Nahar
Beeld: Anne Tjin

Geplaatst inSletvrees bij hetero’s en homo’s