Menu Sluiten

Johanna (70): ‘Een leven zonder seksualiteit is misschien veel eenvoudiger’

Ook al ben ik een Amsterdamse uit een progressief milieus, ik heb veel verlegenheid ten aanzien van seksualiteit meegekregen. Ooit dacht ik te begrijpen dat als een man heel veel van een vrouw houdt, er een zaadje van zijn kant naar de vrouw gaat en dat daar een kind van komt. Als klein meisje keek ik ingespannen naar de mond van mannen en de oren van vrouwen. Mijn idee was dat het zaadje uit de mannenmond, het vrouwenoor in zou gaan.
Toen ik voor het eerst zwanger werd, kreeg ik toevallig ook oorontsteking.
Uiteindelijk kreeg ik voorlichting in de tweede klas van de MULO, na uitgebreid overleg met de ouders. Sommige ouders zagen het niet zitten dat hun kind voorlichting werd gegeven. In mijn klas zat een jongen, die nog dacht uit een kool te komen.

Mijn aanstaande schoonvader zei dat ik, een jonge meid van 19 jaar, een afgelikte boterham zou zijn, als mijn verkering met zijn zoon zou uitgaan. De reactie van mijn moeder hierop, toen ze mij in tranen zag: “Ach kind, zelfs ik kan nog wel een paar kerels krijgen.“
Maar seksualiteit uitstellen, was in die tijd (jaren 60) wel nodig om zwangerschap te voorkomen. Je wilde niet te vroeg kinderen krijgen. Net voor de entree van de pil begon ik seksueel te ontluiken en beleefde ik een bijzonder moment in Frankrijk. Dat had een dramatische abortus tot gevolg en al het verdriet en de pijn die daarbij horen. Die gebeurtenis heeft heel veel met me gedaan. Logisch natuurlijk, in die belangrijke en gevoelige jonge jaren. Ik voelde me geen slet, maar wel iets alsof ik onrein of bezoedeld was. De ouders en de maatschappij waren in die tijd bepalend voor je keuze. Seksualiteit moest toen een meerwaarde van liefde zijn en liefde een meerwaarde van seksualiteit. Seksualiteit solo (seks alleen om de seks) werd toen gezien als een brandhaard.

Mannen die zomaar met je naar bed wilden, vond ik instinctmatig afstotend. Je ging alleen met iemand naar bed als je verliefd was en serieuze plannen had. Trouwens, wat een nare aanduiding : met iemand naar bed gaan als je bedoelt: de liefde met iemand bedrijven.
Ondanks of juist misschien dankzij die dwingende maatschappij, heb ik zelf al op heel jonge leeftijd bedacht dat het leven zonder seksualiteit misschien veel eenvoudiger zou zijn. In de groep mensen waar ik tussen leef bestaan hierover geen diepgewortelde opvattingen. Wel worden zowel mannen als vrouwen die hun seksualiteit niet binnen de paden kunnen houden, met medelijden bekeken.

Het woord slet vind ik een verschrikkelijk woord. Het begrip komt in mijn gedachten niet voor en ik zal het nooit in mijn mond nemen. In mijn ogen en vanuit mijn achtergrond bestaat er geen slet.
Misschien zijn er vrouwen die zich verkopen, voor het geld en die als slet worden aangemerkt door de maatschappij. Vrouwen, die makkelijk geld willen. Wanhopige moeders, vrouwen die in de war zijn of geobsedeerd door seks. Eén zeer jonge jongen. Ik vind vrouwen nooit een slet. In mijn groep is er overigens geen aandacht voor, geen interesse in en geen respect voor players.

Ik ben wel een vrouw die zich graag aantrekkelijk voelt en ja, ik besteed aandacht aan mijn uiterlijk, zodat ik eruitzie, zoals ik mezelf graag zie, met de juiste kleding en make up. Als ik me energiek, geïnteresseerd en blij voel, voel ik me iets wat sexy genoemd kan worden. In staat zijn goede diepe vriendschappen met man en vrouw aan te gaan, hebben volgens mij met datzelfde gevoel van aantrekkelijkheid te maken.
Emancipatie is van belang om de vrouw te bevrijden. Ik ben zelf heel dankbaar, dat ik mijn eigen geld heb kunnen verdienen, dat ik een aantal kinderen heb gekregen, dat ik heb kunnen scheiden en het er alleen met de kinderen goed vanaf heb gebracht, en dat ik, nu ik grijs ben, weer een mijn man in mijn leven heb gevonden.

Tekst: Johanna, Heske van der Vossen en Henna Goudzand Nahar
Beeld: Anne Tjin

Geplaatst inSletvrees bij hetero’s en homo’s