Menu Sluiten

Myriam (58): ‘Seks doe je voor je lol’

In mijn seksuele opvoeding is mij expliciet niet zoveel meegegeven, impliciet wel meer door de open en humoristische manier waarop er over seks werd gesproken. Ik kan me niet echt herinneren dat ik seksuele voorlichting van mijn ouders heb gehad, maar dat kan aan mijn geheugen liggen. Wel weet ik dat ik vroeger boeken over dit thema las en er soms met vriendinnen over sprak.

Als kind zag ik mijn ouders naakt rondlopen, dat was geen enkel punt. Mijn moeder die mij na de scheiding van mijn ouders alleen heeft opgevoed sprak en spreekt nog steeds vrij over seks. Ze maakt(e) er vaak grapjes over waarin impliciete boodschappen zaten, bijvoorbeeld: seks doe je voor je lol, praat er vrij over, verbind het met humor, wees wel monogaam.

Ik had voor het eerst seks toen ik bijna zestien was en mijn moeder maakte de volgende dag toen ze mijn bed verschoonde de nuchtere opmerking: “Luister meisje, ik vind het geen probleem als je met je vriendje vrijt, maar je moet ook leren om daarna je beddengoed te verschonen”. Verder wijdde ze er geen woorden aan. Een vrouw seksueel actief? Ja, dat mag. Als ik zelf een dochter zou hebben, zou ik begin vijftien te jong vinden voor een eerste seksuele relatie. Misschien zou het wel kunnen op 16 of 17-jarige leeftijd, hoewel het natuurlijk helemaal van het kind afhangt. Het hangt af van wat het kind aankan en of het past in haar ontwikkeling. Wat ik jongeren zeker zou leren, is dat ze hun eigen gevoel daarin moeten volgen en dat ze zich niet onder druk moeten laten zetten door een jongen. Doe het pas als je er zelf aan toe bent.
In mijn peergroep (ik ben Surinaamse) rust geen taboe op seksualiteit. Je kunt er vrij over praten. Ik merk wel dat ik daarin terughoudender ben dan mijn eigen moeder en grootmoeder, deels omdat ik in een feministische golf groot geworden ben en deels omdat ik een beetje gesloten ben. Nu ik in de overgang zit, praat ik met een selecte groep van vriendinnen over wat dat betekent voor je seksualiteit. Zelf zal ik geen seksueel uitdagende kleding dragen, omdat ik vind dat een vrouw andere kwaliteiten moet laten zien dan haar lijf. Ik wil liever als een slimme, zelfstandige vrouw gezien worden dan als seksueel aantrekkelijke vrouw.

Het woord ‘slet’ gebruik ik nooit. Ik vind niet dat je een vrouw een slet kunt of mag noemen. Vrouwen mogen wat mij betreft meerdere seksuele relaties achter elkaar hebben, maar toch (wat een ambivalentie!) ben ik voorzichtig als het gaat om vaak wisselende seksuele contacten. In mijn Surinaamse en Nederlandse peergroep wordt het niet gewaardeerd als je veel wisselende seksuele relaties hebt, dus van de ene naar de andere man hopt. Niet zozeer omdat je dat als vrouw niet mag doen, maar meer omdat je niet wilt dat de samenleving of groep je als slet ziet. Mijn nichten (een generatie jonger) hebben hier geen moeite mee en hebben veel wisselende seksuele contacten met zowel mannen als vrouwen, experimenteren hiermee en praten hier vrij over. Wij, de generatie daarboven vinden toch dat we ze ter verantwoording moeten roepen. Niet zozeer omdat ze wisselende relaties hebben, maar meer omdat we bang zijn dat ze imagoschade zullen oplopen en in dit geval dus als slet gezien zullen worden door hun omgeving.
Een man die veel wisselende contacten, wordt anders bekeken dan een vrouw: Het wordt weliswaar niet helemaal gewaardeerd, maar om andere redenen dan bij een vrouw. De man lijdt geen imagoschade in termen van ‘hoerig’ gedrag, maar wordt wel als onbetrouwbaar gezien.

Zoals ik al zei: ik heb geen behoefte om me sexy te voelen. Ik wil liever als slim en zelfstandig worden gezien dan als sexy. Ik ben groot geworden in de hoogtijdagen van het feminisme en heb vooral daardoor meegekregen dat je je zelf moet zijn als vrouw, slim moet zijn en voor je (seksuele) rechten op moet komen. En wat dat laatste betreft was een van de rechten: als je geen zin hebt in seks, dan doe je dat ook niet.

Ik voel me seksueel niet geremd in mijn relatie. Dat is het voordeel van een duurzame relatie en van het feit dat mijn partner me goed kent. Als ik wisselende contacten zou hebben, zou ik me wél geremd voelen, omdat je dan de partner in kwestie en zijn opvattingen niet kent.

In algemene zin zou je zeggen dat vrouwen al behoorlijk ‘bevrijd’ zijn, althans als je mijn generatie vergelijkt met de vorige. Maar er is nog wel wat werk aan de winkel. De samenleving moet zeker af van het idee dat seksueel wisselende contacten tot imagoschade voor de vrouw kan leiden.

Tekst: Myriam, Heske van der Vossen en Henna Goudzand Nahar
Beeld: Anne Tjin

Geplaatst in Sletvrees bij hetero’s en homo’s