Menu Sluiten

Emeke Buitelaar en The art from the Dutch colonies

Beeldend kunstenaar Emeke Buitelaar (1958) werd uitgenodigd om mee te doen aan de tentoonstelling ‘The art from the Dutch colonies’. Deze kunstenares timmert al jaren aan de weg en vertelt hier over haar werk en kunstenaarschap.

Op een meeting in Borne (Duitsland) van Tandem, een organisatie die interculturele samenwerking van kunstenaars wil bevorderen, zocht ik een project om mee te matchen. Helaas vond ik dat niet. Wel ontmoette ik tijdens de lunch medewerkers van Margin Art. Margin Art is een commerciële organisatie die kunstenaars aan een podium wil helpen om zich te presenteren. Ik liet foto’s van mijn kunst zien waarvan ze onder de indruk waren. Ze vroegen of ik foto’s van mijn werk naar hun hoofdkantoor in Hong Kong wilde sturen en dan zou ik horen of er een samenwerking in zat.

 

Ze nodigden me alvast wel uit om mee te doen aan de expositie in museum De Bergkerk te Deventer, omdat mijn werk bij dit project past. Ik vertelde dat ik naar Sint Maarten wilde en vervolgens werd ik ook gevraagd mee te doen aan de expositie The art from the Dutch Colonies in februari in Rotterdam. Mijn moeder is namelijk op Sint Maarten geboren en ik wil haar roots gaan onderzoeken en plekken, nabestaanden en oude contacten opzoeken met behulp van stokoude , bijna vergane foto’s. Dit verhaal sprak hun erg aan.

Mijn werk is deels figuratief en deels fictief en fantasievol. Ik hou ervan om sommige delen meer te accentueren en uit te werken en andere stukken wat vager te houden. Ik laat mijn eigen fantasie zien en tegelijkertijd vind ik het prachtig als de kijker zelf hele andere dingen ziet. Over het algemeen heb ik er echt een hekel aan als mensen kunst vergelijken. Zo in de trant van: “Het lijkt op ….”.Waar ik wel behoorlijk trots op ben is als de mensen zeggen: “Dit is een echte Buitelaar …”. Maar of ik me nou laat inspireren door andere kunstenaars? Ik bewonder Anton Heyboer. Ja hij is dood, maar voor mij leeft hij nog. Ik heb veel van hem geleerd. Van zijn leefstijl, ideeën, lef en schijt aan alles. Het is zo’n grote eer dat we zo close mochten zijn. Verder vind ik het leuk om docu’s te zien van andere kunstenaars. Maar ik volg gewoon mijn eigen kwast.

Vrouw zijn is een thema in mijn werk. In 2018 heb ik een serie geschilderd over de dertien Clan Mothers. De dertien Clanmothers vertellen ons levenslessen voor het ontdekken en ontwikkelen van je vrouwelijke talenten en kwaliteiten. Niet de vrouwen zelf maar vooral het stukje waarheid waar ze elk afzonderlijk voor staan. Maar zelfs als ik het niet van plan ben ontstaan er vrouwen op mijn doek. Ik houd van intuïtief schilderen. Dan sta je zo sterk in contact met je doek, dat er van alles kan komen. Daarnaast ben ik zelf een vrouw en schilder ik steeds een stukje van of over mezelf. Zo schilderde ik laatst mijn innerlijke kleine meisje. Het hangt nu in mijn woonkamer en als ik ernaar kijk word ik heel blij. De schilderijen werken voor mij als een spiegel.

Ik ben gefascineerd door kleur. Die fascinatie komt door het leven zelf. Bovendien heb ik bijna drie jaar in Suriname gewoond, toen ik nog geen 20 was. Wat ik daar gezien heb aan kleurenpracht, zowel in de natuur als bij de mensen, is hartverwarmend en is van blijvende invloed voor de rest van mijn leven. Dus ik ga in Sint Maarten niet alleen mijn moeders roots onderzoeken ( zij is daar geboren uit Nederlandse ouders), maar ik hoop me ook te laten inspireren door het Caraïbische leven daar. Ik ben op verschillende manieren in aanraking gekomen met verschillende ex-kolonies. Via mijn voorouders van beide kanten. Voor werk en privé zijn zij alle kanten van de wereld opgevaren, net als ik, op zeer jonge leeftijd. In fotoboeken en in verhalen was er altijd dat verre koloniale leven. Vandaar dat, nu mijn ouders niet meer leven, bij mij de behoefte groot is om naar de roots van mijn moeder te gaan. Door bijvoorbeeld Little Bay te bezoeken, waar zij gespeeld heeft en een deel van haar jeugd heeft achtergelaten, hoop ik haar beter te kunnen voelen en te begrijpen. En dit te vertalen naar nieuwe creaties. Het zal heel bijzonder zijn om deze verbinding te maken.
In Rotterdam zullen de schilderijen gaan over vrouwen en ontmoetingen. De ontmoeting tussen culturen en contact. Hier kan nog van alles uit ontstaan als ik helemaal in dit verhaal zit. Het gaat ook over mijn moeder en haar beleving, haar kleine meisje op Sint Maarten.

Ik ben nu volop bezig met het werk voor de Bergkerk. Ik maak vier schilderijen over de windrichtingen van het medicijnwiel, een spiritueel begrip dat gaat over de levens- en natuurkrachten. Bij elk schilderij duik ik in de betekenis van de windrichting en ik probeer het gevoel erbij weer te geven. Mijn vriendin was naar het Stedelijk Museum geweest en ze vond het zo saai dat er bij de werken alleen maar zakelijke informatie stond, zoals jaartal, titel, techniek. Het leek haar zo leuk om te lezen waar een kunstenaar allemaal doorheen gaat tijdens het schilderen. Ik heb dat nu bijgehouden en ben van plan om dit naast het schilderij te hangen. Het is inderdaad heel interessant om te zien hoe verschillend dit per schilderij is. Een boeiende reis, ook voor mijzelf!

Naast de schilderijen komt er in het midden van mijn plek een driedimensionaal medicijnwiel. Zelf woon ik in een bosje van 1 hectare, waar ik zelf een medicijnwiel heb ingericht. Elke dag ben ik daar te vinden en elke dag zie ik hier andere dingen. Het is een krachtplek waar ik veel inspiratie opdoe. Het leek mij interessant om dit uit te beelden op een expositie.

De voormalige koloniën komen weer onder de aandacht door deze speciale expositie. Ik heb al contact gemaakt met de ambassade van Sint Maarten, waar ik ook nog een solo-expositie mag inrichten. Van de oude foto’s van Sint Maarten wil ik een boekje laten maken. Deze foto’s ben ik aan het bewerken met allerlei kleuren. Op Sint Maarten zelf wil ik ook nog mooie dingen gaan doen. Bijvoorbeeld geld inzamelen via mijn kunst voor een project voor de zeeschildpad. Maar nu wil ik eerst de exposities in Rotterdam en Deventer voor elkaar zien krijgen.

Kunstenaar zijn is een levensstijl. Maar dat is niet genoeg. Je bent ook op en top ondernemer. Je kan niet achterover leunen. Het is een passie maar je bent ook heel kwetsbaar. Je staat op de barricade. Hold on !
Mijn motto is : “Keep on trying, en blijf vertrouwen en blijf het spelende kind”. Ik hoop dat de toeschouwer verwonderd raakt door mijn kunst en blij en geïnspireerd naar huis gaat.

 

The art from the Dutch colonies; 12 t/m 21 juni 2020
Locatie: Worm Boomgaardstraat 71, Rotterdam
Teaser 5 t/m 9 februari 2020. De kunstenaars geven een voorproefje.
Opening op 5 februari van 17 tot 20 uur

 

Sculptures in the Garden of Eden, part 11; 31 januari t/m 29 maart 2020
Locatie: De Bergkerk, Bergkerkplein, Deventer.
Opening 31 januari van 17 tot 20 uur

 

 

Vrije entree voor: studenten en kinderen tot en met 15 jaar en leeftijd 60+
Alle anderen 5 euro Openingstijden: 13.00-19.00 (tijdens Art Rotterdam Week – 5-9 feb 2020)

 

 

Posted in Diverse